Ηλίαση

..αυτη η καταραμένη ηλίαση με έχει γονατίσει απο το πρωί... να φταίει η τρύπα του όζοντος ή μήπως εκείνος ο κρετίνος με το Scorpion που μας έκανε κύματα επειδή δεν ήξερε να ρίχνει άγκυρα και κόντεψε να μας εμβολίσει;

...λοιπόν φτάνει το βράδυ. Ανάβουμε το γκάζι, ζεσταίνουμε το γουοκ. Ρίχνουμε το ρύζι μπασμάτι, βράζουμε 5 λεπτά, σβύνουμε με σησαμέλαιο.

Έχουμε ήδη κόψει πιπεριές σε διάφορα χρώματα, μανιτάρια και άλλα λαχανικά.

Αδειαζουμε το ρύζι, βάζουμε τα λαχανικά. Τσιγαρίζουμε στο γουόκ, προσθέτουμε σουσάμι και σάλτσα σόγιας.

Σερβίρουμε σπιτάκια ρύζι και στολίζουμε με τα λαχανικά.

Τρώμε.

Πίνουμε 3 Cuba libre και μια Γρεναδίνη.

Καπνίζουμε Cohiba Robustos.

Μιλάμε για δουλειές, βιβλία, κινηματογράφο.

Ζορίζομαι να μιλάω. Θα βγάλω το σκασμό.

Φταίει η καταραμένη η ηλίαση.

ΟΛΑ

Φυσικές σταγόνες χαράς, υγείας και δροσιάς!

Τις προηγούμενες ημέρες ο τιτανομεγιστοτεράστιος Ζαρατούστρα και η γλυκήτατη Αμυμώνη αναφέρθηκαν στον χυμό πορτοκάλι Pascual.



Έψαξα, βρήκα και σας παρουσιάζω, λοιπόν, για πρώτη φορά στην Ελλάδα, έναν πραγματικά 100% φυσικό χυμό πορτοκαλιού!
Είναι φυσικός, δεν έχει συντηρητικά ούτε προσθετικά ούτε ζάχαρη!!! Από τους πορτοκαλαιώνες της Ισπανίας (τους μεγαλύτερους όπως λένε) κατευθείαν στην καινοτόμο συσκευασία και στο ψυγείο μας! Είναι δυνατόν να είναι αλήθεια;


Και όμως είναι! Αν δεν τους είχαν κάνει πόλεμο τα γνωστά ελληνικά καρτέλ τότε όλα αυτά που προανέφερα θα ήταν γνωστά σε κάθε σπιτικό, σε κάθε οικογένεια που ενδιαφέρεται να ξεκινάει τη μέρα της με ένα χαμόγελο και έναν πραγματικά στυμμένο χυμό πορτοκαλιού.


Έχει σημασία που ο φυσικός χυμός Pascual δεν είναι από ελληνικά πορτοκάλια; Στην έρευνά μου βρήκα ότι η Leche Pascual είναι μια εταιρία τεράστια που έχει από αναψυκτικά έως τροφές, χυμούς, γαλακτοκομικά και έχει κατακλείσει με προϊόντα της τις ευρωπαϊκές και αμερικάνικες υπεραγορές. Εκτός από την Ελλάδα. Εκεί μεσουρανεί το κατεστημένο της ΔΕΛΤΑ που εξαγοράστηκε από ξένους, της ΦΑΓΕ που τα ζα της βόσκουν εις τα εξωτερικά και της ΜΕΒΓΑΛ που πραγματικά μας έχει πείσει ότι έχει όσες αγελάδες έχουν η Αυστρία η Αγγλία και η Γαλλία μαζί! Πάντως η νέα διαφήμιση της "ελληνικής" ΔΕΛΤΑ για έναν νέο χυμό πορτοκάλι μας ενημερώνει ότι είναι από τα γνωστά "ελληνικά" (;) πορτοκάλια valencia τα οποία αποτελούν το 80% των πορτοκαλαιώνων της Pascual!!!

Επειδή ο πόλεμος των χυμών πορτοκαλιού είναι μεγάλος αλλά εμάς αυτό που μας ενδιαφέρει είναι τι πίνουμε και πόσο φυσικό είναι αυτό που πίνουμε καλό θα είναι να ενημερωνόμαστε, να δοκιμάζουμε και ανεπηρέαστοι να απολαμβάνουμε!

Joe, the barman

Ο Joe έκανε τα πιο απίθανα κοκτέηλ. Ο Joe ήταν πάντα γελαστός, κολάκευε του πελάτες, ενώ συχνά ανέβαινε πάνω στη μπάρα κι έκανε στροφές μέσα στη νύχτα.

Είχε όμως μια ιδιαιτερότητα, προσόν κατ αυτόν.

Δεν ήθελε το δεξί του χέρι να μάθει τα κοκτέηλ που ήξερε το αριστερό. Απλά δεν μπορούσε να εμπιστευτεί τα του δεξιού στο αριστερό και τανάπαλι. Πίστευε ότι ενωμένα θα στραφούν εναντίον του, όταν θα καταλάβαιναν ότι δεν τον χρειάζονται πλέον... Ίσως πάντα μέσα του πίστευε ότι η εμπιστοσύνη είναι ο νούμερο ένα εχθρός του.

Γι αυτό άρχισε σιγά-σιγά να τα τρομοκρατεί, ενίοτε και να θάβει το ένα στο άλλο. "Το βλέπεις αυτό; κάνει καλό Tequila Sunrise επειδή αντιγράφει εσένα" ή "Ο ηλίθιος δεξής κάνει vodka λεμόνι επειδή δε ξέρει να κάνει τίποτα άλλο." Σαν επιβράβευση όταν έβλεπε ότι το σχέδιο του προχωρούσε, τους αγόραζε αμέτρητα μικρά μπιχλιμπίδια.

Αυτά υπάκουσαν για αρκετό καιρό, αντιπαθούσαν και απέφευγαν το ένα το άλλο. Εως ότου είπαν να έρθουν σε επαφή. Μετά απο μυστικές χειρονομίες, αποφάσισαν να του επιτεθούν.
Με συντονισμένες ενέργειες, στη μέση της βραδυάς, του επιτέθηκαν με πάγο ο δεξής, με ούζο ο αριστερός, με θρυματιστή πάγου ο δεξής, με μια Stella Artois ο αριστερός.

Το θέαμα ήταν μοναδικό. O Joe έγινε απο τότε περιζήτητος showman, κάνοντας ένα μοναδικό μαζοχιστικό νούμερο. Επιβεβαίωσε έτσι ότι η εμπιστοσύνη είναι κάτι ολότελα περιττό.

Comfortably numb

Έσφιξε τον κόμπο της γραβάτας, αυτόν τον σίγουρο και επιθετικό κόμπο, που ταίριαζε μοναδικά με το λουρί κροταλία του ρολογιού του και το μανικετόκουμπο απο αμέθυστο που έμοιαζε με πλατωνικό πολύεδρο.

Κοίταξε φευγαλέα το είδωλό του στον καθρέφτη. Το ξέρανε κι οι δύο. Δεν προσπάθησε πολύ, δε ρίσκαρε πολλά, τα πράγματα του είχαν έρθει αρκετά εύκολα, μια εύκολη πίσω πόρτα πάντα άνοιγε μπροστά του, όπου κι αν βρισκόταν, βγάζοντάς τον απο τις κακοτοπιές, οδηγώντας τον με σιγουριά και ασφάλεια.

"Συννέφιασε ξαφνικά;" σκέφτηκε καθώς μια μόνιμη σιγανή φωνή ξανά ακούστηκε μέσα του: "Κάθε κουλτούρα ζωγράφιζε την κόλαση με τα δικά της χρώματα... Κι αν η δική μας κόλαση είναι χρωματισμένη με μεζονέτες, αυτοκίνητα, ταχύπλοα και γελαστούς κόλακες; Αν αντί για το Καθαρτήριο, τον Πλούτωνα και την Περσεφόνη υπάρχουν τώρα τα spa, τα mules και τα καλοκαιρινά resorts?"

Σα να κλείνει διακόπτη, εξαφάνισε τη σκέψη αυτή απο το μυαλό του και ξανάγινε πάλι βολικά ηλίθιος.

Stop me

There were times he felt like a test tube.

He thought "let´s mix that drink with that smoke, that place with that face and check on the result."

Other times he considered he was just testing his own self, drinking and getting his head fixed behind huge speakers, and heavily coloured smokes.

Only at the end he did know if he was performing the test to the world, or the world checking him out, like a freak in a travelling freakshow.

Λοιπόν, που λέτε, πριν 3 χρόνια, στις 4 ιουλίου του 2004...

Instabile

Το αγαπημένο της τραγούδι δεν χρειάζεται να είναι σε γλώσσα που γνωρίζει.

Της αρκεί που μια φωνή μέσα στη νύχτα μιλάει για την αστάθεια, το απόσμενο, τη βροχή, τη θάλασσα, τη μοναξιά, την απώλεια, μια σκιά και μια απότομη φουρτούνα.

Μια ξάστερη νύχτα, όταν τα άστρα θολώνουν απο ένα φευγαλέο σύννεφο, ένα κύμα, που ξεβράζει μια φούχτα φύκια μαζί με πολύχρωμα σκοτεινά βότσαλα.