Το αγαπημένο της τραγούδι δεν χρειάζεται να είναι σε γλώσσα που γνωρίζει.
Της αρκεί που μια φωνή μέσα στη νύχτα μιλάει για την αστάθεια, το απόσμενο, τη βροχή, τη θάλασσα, τη μοναξιά, την απώλεια, μια σκιά και μια απότομη φουρτούνα.
Μια ξάστερη νύχτα, όταν τα άστρα θολώνουν απο ένα φευγαλέο σύννεφο, ένα κύμα, που ξεβράζει μια φούχτα φύκια μαζί με πολύχρωμα σκοτεινά βότσαλα.
Κυριακή 1 Ιουλίου 2007
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
5 σχόλια:
Ωραία γραμμένο.
Εκπαιδευόμαστε να θεωρούμε την σταθερότητα αυτονόητη και την αναμένουμε- έρχονται λοιπόν οι απώλειες και μάς βρίσκουν απροετοίμαστους...
τι; δεν είναι σταθερός ο πύργος απο τραπουλόχαρτα; μα...
Ποιάς;;;;
Της Φωτεινής Πιπηλή, ενώ κάνει προεκλογική εκστρατεία στη πλαζ της Λούτσας.
Βρε τη φωτεινή...
Δημοσίευση σχολίου