Ο Joe έκανε τα πιο απίθανα κοκτέηλ. Ο Joe ήταν πάντα γελαστός, κολάκευε του πελάτες, ενώ συχνά ανέβαινε πάνω στη μπάρα κι έκανε στροφές μέσα στη νύχτα.
Είχε όμως μια ιδιαιτερότητα, προσόν κατ αυτόν.
Δεν ήθελε το δεξί του χέρι να μάθει τα κοκτέηλ που ήξερε το αριστερό. Απλά δεν μπορούσε να εμπιστευτεί τα του δεξιού στο αριστερό και τανάπαλι. Πίστευε ότι ενωμένα θα στραφούν εναντίον του, όταν θα καταλάβαιναν ότι δεν τον χρειάζονται πλέον... Ίσως πάντα μέσα του πίστευε ότι η εμπιστοσύνη είναι ο νούμερο ένα εχθρός του.
Γι αυτό άρχισε σιγά-σιγά να τα τρομοκρατεί, ενίοτε και να θάβει το ένα στο άλλο. "Το βλέπεις αυτό; κάνει καλό Tequila Sunrise επειδή αντιγράφει εσένα" ή "Ο ηλίθιος δεξής κάνει vodka λεμόνι επειδή δε ξέρει να κάνει τίποτα άλλο." Σαν επιβράβευση όταν έβλεπε ότι το σχέδιο του προχωρούσε, τους αγόραζε αμέτρητα μικρά μπιχλιμπίδια.
Αυτά υπάκουσαν για αρκετό καιρό, αντιπαθούσαν και απέφευγαν το ένα το άλλο. Εως ότου είπαν να έρθουν σε επαφή. Μετά απο μυστικές χειρονομίες, αποφάσισαν να του επιτεθούν.
Με συντονισμένες ενέργειες, στη μέση της βραδυάς, του επιτέθηκαν με πάγο ο δεξής, με ούζο ο αριστερός, με θρυματιστή πάγου ο δεξής, με μια Stella Artois ο αριστερός.
Το θέαμα ήταν μοναδικό. O Joe έγινε απο τότε περιζήτητος showman, κάνοντας ένα μοναδικό μαζοχιστικό νούμερο. Επιβεβαίωσε έτσι ότι η εμπιστοσύνη είναι κάτι ολότελα περιττό.
Είχε όμως μια ιδιαιτερότητα, προσόν κατ αυτόν.
Δεν ήθελε το δεξί του χέρι να μάθει τα κοκτέηλ που ήξερε το αριστερό. Απλά δεν μπορούσε να εμπιστευτεί τα του δεξιού στο αριστερό και τανάπαλι. Πίστευε ότι ενωμένα θα στραφούν εναντίον του, όταν θα καταλάβαιναν ότι δεν τον χρειάζονται πλέον... Ίσως πάντα μέσα του πίστευε ότι η εμπιστοσύνη είναι ο νούμερο ένα εχθρός του.
Γι αυτό άρχισε σιγά-σιγά να τα τρομοκρατεί, ενίοτε και να θάβει το ένα στο άλλο. "Το βλέπεις αυτό; κάνει καλό Tequila Sunrise επειδή αντιγράφει εσένα" ή "Ο ηλίθιος δεξής κάνει vodka λεμόνι επειδή δε ξέρει να κάνει τίποτα άλλο." Σαν επιβράβευση όταν έβλεπε ότι το σχέδιο του προχωρούσε, τους αγόραζε αμέτρητα μικρά μπιχλιμπίδια.
Αυτά υπάκουσαν για αρκετό καιρό, αντιπαθούσαν και απέφευγαν το ένα το άλλο. Εως ότου είπαν να έρθουν σε επαφή. Μετά απο μυστικές χειρονομίες, αποφάσισαν να του επιτεθούν.
Με συντονισμένες ενέργειες, στη μέση της βραδυάς, του επιτέθηκαν με πάγο ο δεξής, με ούζο ο αριστερός, με θρυματιστή πάγου ο δεξής, με μια Stella Artois ο αριστερός.
Το θέαμα ήταν μοναδικό. O Joe έγινε απο τότε περιζήτητος showman, κάνοντας ένα μοναδικό μαζοχιστικό νούμερο. Επιβεβαίωσε έτσι ότι η εμπιστοσύνη είναι κάτι ολότελα περιττό.
6 σχόλια:
θα μπορουσε επισης πριν κανει καριερα μαζοχιστη να δοκιμασει αυτη την πανεμορφη, του πολιτικου...
η εμπιστοσυνη αποκτα νεο νοημα.
Σύντομη, καθηλωτική αλληγορία.
"Όλότελα περιττή" η εμπιστοσύνη; Συνεχίζουμε όμως να την αναζητούμε σε κάθε καινούργια μας γνωριμία...
Αμυμώνη 10η μούσα, προστάτιδα της σκηνοθεσίας, του σεναρίου και του χυμού Πασκουάλ, ο barman ετοίμασε για σένα εναν δροσερό χυμό απο τους πορτοκαλεώνες της Βαλένσια.
Τanta, φέρελπη νέε "ειδικέ στις αποτυχημενες διεκδικησεις."
Δροσίσου κι εσύ στην happy few συντροφιά μας. Ο barman ετοίμασε και για σένα χυμό Πασκουάλ, με ή χωρίς κομματάκια φλούδας. Για ότι λες για μαζοχιστές και πολιτικούς δεν βρίσκω να πω κάτι λόγιο, αλλά καθώς πλησιάζει η προεκλογική περίοδος ίσως αυτό αλλάξει.
dodo, εσύ που με ένα τίναγμα της τριαινάς σου φέρνεις τρικυμία στα megabits. Με σύμφωνη γνώμη του Mazdoc προτείνω να σου αφιερωθεί ολοκληρωτικά αυτό το ταπεινό blog και να σου απευθύνω ανοικτή πρόσκληση για νύχτα με αλκοόλ, φουντούνια και χυμό Πασκουάλ. Για ότι λες σχετικά με την εμπιστοσύνη, νομίζω ότι και οι άλλοι την περιμένουν απο εμάς, κι εμείς είμαστε φειδωλοί μαζί της.
Φυσικά και ΔΕΝ ειναι περιτη η εμπιστοσύνη!
Το στόρυ φίλε ζάρα είναι και διδακτικό και γεμάτο εικόνες. Μόλις μου έδωσες μια ιδεα...
Απλά σημειώνω: Άσκοπος χαμένος χρόνος από τον μπαρμαν η ελειψη αμπιστοσυνης. Πολύ αρνητισμός σε μια τοσο μικρη ζωη.
Βέβαια στην περιπτωση αυτη καλα έκανε γιατι στο τέλος στραφηκαν εναντιον του. Ομως επιμενω δεν γινεται να ζουμε παντα με αυτο το φόβο. Μικρη ζωη και τοσα να κανουμε και να δουμε. Τοσα να ζησουμε και να ακουσουμε. Τοσα μερη να παμε και τοσα να μυρισουμε...
Το τελος του στορυ με δικαιωνει...
mazdoc, η εμπιστοσυνη δεν ειναι περιττη, οντως..
ελα ομως που ειναι σπανια, πιο σπανια και απο ταραντουλα μπλε με ιβουαρ πουα.
ο dodos λεει την αληθεια, μα το Δια! την αναζητουμε, ελπιζουμε να υπαρξει, την εχουμε αναγκη. η αναγκη και η ελπιδα καθ ορισμο, μας ''πηδανε'' το συστημα. ερμαια ειμαστε και τιποτα παραπανω...
ετσι αγαπητε Ζαρα γινονται οι ταινιες. με φαντασια, αναγκη και την υποσχεση μιας ελπιδας.
χαιρε...
Mazdoc, αυτό που αξίζει περισσότερο σε αυτή την ιστορία είναι... το σχόλιό σου!
Τanta, παρομοίως.
P.S. Με συγκινεί αυτή η δια βοής ψήφος εμπιστοσύνης στην.. εμπιστοσύνη, ένα απο τα λίγα χαρακτηριστικά που κάνει αυτό το δίποδο, άνθρωπο.
Δημοσίευση σχολίου